ماه

19/8/88

mahshadsadrameli — Mon, 16 Nov 2009 12:01:18 GMT

اونقدر درگیر درسها بودم که یادم رفت تولدم را به خودم تبریک بگم

تووووووووووووووووووووووووولدم مبارک

پ.ن:اون وبلاگم را اپ کردم سربزنید

وبلاگ جدید

mahshadsadrameli — Wed, 04 Nov 2009 20:41:06 GMT

یه وبلاگ جدید ساختم از سر بی کاری

نوشته هامو توش می نویسم

گر چه اینجا هم می نو یسم اما اون جا به صورت گسترده تر

مثلا دیگه اون جا خبری از شعر و مطلب نیست همش از خودمه

خودمو لینک کردم(نویسنده ی کوچک)

mahshadsadrameli — Wed, 28 Oct 2009 15:29:44 GMT

کاش ادم ها بزرگ نمی شدند

کاش زمان می گذشت اما سن و سال ادم ها همانی بود که بود!

کاش کمی خواسته هایشان بزرگ میشد

ارزوهایشان بزرگ میشد

کاش همه یک بچه ی نوزاد بودیم با یه عالمه ارزو های بزرگ

خواسته های طولانی کاش سن ادم ها با خواسته هایشان بزرگ نمی شد

پ.ن:این کاش های من کی به پایان میرسد را خداااا میداند؟

mahshadsadrameli — Sun, 04 Oct 2009 14:31:18 GMT

مارها قورباغه ها را مي خوردند و قورباغه ها غمگين بودند

قورباغه ها به لك لك ها شكايت كردند

لك لك ها مارها را خوردند و قورباغه ها شادمان شدند

لك لك ها گرسنه ماندند و شروع كردند به خوردن قورباغه ها

قورباغه ها دچار اختلاف ديدگاه شدند

عده اي از آنها با لك لك ها كنار آمدند و عده اي ديگر خواهان باز گشت مارها شدند

مارها باز گشتند و همپاي لك لك ها شروع به خوردن قورباغه ها كردند

حالا ديگر قورباغه ها متقاعد شده اند كه براي خورده شدن به دنيا مي آيند

تنها يك مشكل براي آنها حل نشده باقي مانده است

اينكه نمي دانند توسط دوستانشان خورده مي شوند يا دشمنانشان!

نوشته ...

این روز ها

mahshadsadrameli — Sat, 19 Sep 2009 00:26:18 GMT

این روز ها حال خوشی ندارم یعنی هیچ کس حال خوشی ندارد حتی کسانی که این روز ها را برایمان رغم زدند نیز حال خوشی ندارند

اخه دیگه همه جا بحث سیاسی است

سیاست هم که این روز ها ...

این روز ها به ظاهر خوشحالم

اما انگار از همیشه ناراحت ترم

انگار دیگر خوشی ها به دلمان نمی چسبد

با این اوضاعی که برایمان درست کردند چیز بیشتری هم نباید انتظار داشت

انگار می خواهیم بگوییم هیچ اتفاقی نیفتاده

در صورتیکه اگر این اتفاق برای خودمان هم می افتاد ...

نمی دانم...شاید تحملش برایمان مشکل بود

این روز ها چیز هایی برایمان عادی شده که قبلا حتی باورش هم برایمان مشکل بود

این روز ها چه سخت و دلگیر شده

چه بی رحم شده

چه غیر تحمل

این روز ها کی به پایان میرسد ؟؟؟؟؟؟؟

خدا می داند!

دلم گرفته

mahshadsadrameli — Wed, 09 Sep 2009 13:58:18 GMT

اون روزی که اقای ابطحی را با لباس زندان دیدم بغض تموم وجودم را گرفت

با خودم گفتم اخه چرا ؟قبل از انتخابات که همه چی خوب بود

این مردم بد بخت که دو روز قبل از انتخابات برای اینکه بهونه دستشون نیفته با کهنه و اب افتاده بودن به

جون تیک های سبزروی ماشینشون

دیگه دست کسی نوار سبز نمی دیدیم اونا که اومدن رای دادن!

حالا که مردم اومدن و ۳۶۵ بار فیلم گرفتینو به همه نشون دادین

حالا این مردم شدند خس و خاشاک

حالا دیگه توی چشمامون نگاه میکنید میگین شما اغتشاشگرین پس جزء مردم نیستید!

توی این لحظات تلخ اگر لبخندی بر لب میاد اگه فراموش می کنیم مادرانی را که فرزندانشون را از دست

دادن فراموش میکنیم ابروی رفته ی افرادی را فقط به خاطر این که معتقدیم

خدا هست

داره میبینه

حتی چیز هایی میبینه که ما هنوز ندیدیم

پس جوابشونم میده

پیش از اینها فکر می کردم خدا

mahshadsadrameli — Fri, 28 Aug 2009 04:22:18 GMT

پیش از اینها فکر میکردم خدا
خانه ای دارد کنار ابرها
مثل قصر پادشاه قصه ها
خشتی از الماس وخشتی از طلا
.
پایه های برجش از عاج و بلور
بر سر تختی نشسته با غرور
ماه، برق کوچکی از تاج او
هر ستاره پولکی از تاج او
.
اطلس پیراهن او آسمان
نقش روی دامن او کهکشان
رعد و برق شب طنین خنده اش
سیل و طوفان نعره ی توفنده اش
.
دکمه ی پیراهن او آفتاب
برق تیر و خنجر او ماهتاب
هیچ کس از جای او آگاه نیست
هیچ کس را در حضورش راه نیست
.
پیش از اینها خاطرم دلگیر بود
از خدا در ذهنم این تصویر بود
آن خدا بی رحم بود و خشمگین
خانه اش در آسمان دور از زمین
.
بود اما در میان ما نبود
مهربان و ساده و زیبا نبود
در دل او دوستی جایی نداشت
مهربانی هیچ معنایی نداشت
.
هر چه می پرسیدم از خود از خدا
از زمین از آسمان از ابرها
زود می گفتند این کار خداست
پرس و جو از کار او کاری خطاست
.
هر چه می پرسی جوابش آتش است
آب اگر خوردی عذابش آتش است
تا ببندی چشم کورت می کند
تا شدی نزدیک دورت می کند
.
کج گشودی دست سنگت می کند
کج نهادی پا لنگت می کند
تا خطا کردی عذابت می کند
در میان آتش آبت می کند
.
باهمین قصه دلم مشغول بود
خوابهایم خواب دیو و غول بود
خواب می دیدم که غرق آتشم
در دهان شعله های سر کشم
.
در دهان اژدهایی خشمگین
بر سرم باران گرز آتشین
محو می شد نعره هایم بی صدا
در طنین خنده ی خشم خدا
.
نیت من در نماز و در دعا
ترس بود و وحشت از خشم خدا
هر چه می کردم همه از ترس بود
مثل از بر کردن یک درس بود
.
مثل تمرین حساب و هندسه
مثل تنبیه مدیر مدرسه
تلخ مثل خنده ای بی حوصله
سخت مثل حل صدها مسئله
.
مثل تکلیف ریاضی سخت بود
مثل صرف فعل ماضی سخت بود
تا که یک شب دست در دست پدر
راه افتادم به قصد یک سفر
.
در میان راه در یک روستا
خانه ای دیدیم خوب و آشنا
زود پرسیدم پدر اینجا کجاست؟
گفت اینجا خانه ی خوب خداست
.
گفت اینجا می شود یک لحظه ماند
گوشه ای خلوت نمازی ساده خواند
با وضویی دست و رویی تازه کرد
دل خود گفت و گویی تازه کرد
.
گفتمش پس آن خدای خشمگین
خانه اش اینجاست؟ انجا در زمین؟
گفت آری خانه ی او بی ریاست
فرش هایش از گلیم و بوریاست
.
مهربان و ساده و بی کینه است
مثل نوری در دل آیینه است
عادت او نیست خشم و دشمنی
نام او نور و نشانش روشنی
.
خشم نامی از نشانی های اوست
حالتی از مهربانی های اوست
قهر او از آشتی شیرین تر است
مثل قهر مهربان مادر است
.
دوستی را دوست معنی می دهد
قهر هم با دوست معنی می دهد
تازه فهمیدم خدایم این خداست
این خدای مهربان و آشناست
.
دوستی از من به من نزدیکتر
از رگ گردن به من نزدیکتر
آن خدای پیش از این را باد برد
نام او را هم دلم از یاد برد
.
آن خدا مثل خیال و خواب بود
چون حبابی نقش روی آب بود
می توانم بعد از این با این خدا
دوست باشم دوست، پاک و بی ریا
..
می توان با این خدا پرواز کرد
سفره ی دل را برایش باز کرد
می توان مثل علف ها حرف زد
با زبانی بی الفبا حرف زد
.
می توان درباره ی هر چیز گفت
می توان شعری خیال انگیز گفت
مثل این شعر روان و آشنا
پیش از اینها فکر می کردم خدا

قیصر قیصر امین پور

برره!!!!!!!!!!

mahshadsadrameli — Thu, 20 Aug 2009 09:41:18 GMT

راستش سریال شبهای برره را تکرارش را دوباره در شبکه پنج اصفهان دارن پخش میکنن

به نظر من این سریال تنها سریالی بود که مردمش حرفهایی میزنن که خودم از زبون مردمم شنیده بودم

کارهایی می کردن که کاملا شبیه مردم ایران بود

یه صف درست نمی تونن بگیرن

احساس میکنن هیچ کس نمی فهمه فقط اونا می فهمن

عاشق دعوا !!!!!!!!

و از همه مهم تر کار پر تحرکشون

ووووووهزار تا کار دیگه که مو نمیزنه با مردم خودمون

خودتونم مطمئنا متوجه همین شباهت شدید

نه ه ه ه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نظرات را در قسمت پایین بدین

باور نمی کنم...!

mahshadsadrameli — Thu, 13 Aug 2009 10:02:18 GMT

نمی دونم یه حس عجیبی دارم

این که دیگه حرف های راست را هم باور نمیکنم

این که اون قدر ازشون دروغ شنیدم که دیگه تحمل حرف های راستم ندارم

این حس را قبلا نداشتم

و وقتی کسی این حس را داشت درکش نمی کردم اما امروز زیر دندان هایم چشیدمش

چشیدم طعم اعتمادی را که از دست دادم

خدایا کاری کن تا این مدت زود بگذره بره و دیگه نیاد این مدت تلخ

دیگه ه ه نیااااااااااااااد

...!

mahshadsadrameli — Wed, 29 Jul 2009 09:59:18 GMT

هوا خوب است! بین درختانی که همه خشک شده و بین ان همه برگ های خشک شده ی

زرد و نارنجی کلبه ای است .

هر روز می بینم پیرمردی از ان کلبه ی چوبی بیرون می اید

به او حسودیم می شود !!!!!!!

با ان که جلیقه ی سیاه رنگش پاره شده کمرش خم گشته و شیشه ی عینکش ترک برداشته

اما در جایی زندگی می کند که خبری از جنگ و دعوا نیست

خبری از صدای بوق و فریاد نمی اید او مدام با صدای جیر جیر کردن جیرجیرک ها

اواز بلبل ها و خش خش کردن برگ ها زندگی را می گذراند

به او حسودی می کنم چون زندگی اش ساده و بی ریاست اسمانش پر ستاره و

چشم هایش پر از حرف نا گفته !

کاش می شد همه ی ستاره ها را دید !

کاش ستاره های دلخواهمان فقط همانانی نبودند که بیشتر می درخشند.

به ان پیرمرد حسودیم می شد چون در جایی زندگی نمی کرد که الودگی شهرش

ستاره هایشرا پنهان کند

کاش یک نفر بود تا در خانه هایمان می امد و مژده ی ارامش را می داد

ارامش را این روز ها فقط می توان در ان جنگه انبوه در دل ان پیرمرد تنها پیدا کرد

اما نه او تنها نبود !!!!!!!!!!

چه واژه ی گمگشته ای است سکوت !!!!!!!!!

کاش می شد طعم سکوت را چشید

مثل همان

ستاره هایی که سال ها الودگی این شهر پنهانشان کرد و سکوت کردند!

کاش با دستان خودمان اسمانمان را الوده نمی کردیم!!!!!!!!!!