چه می شود گفت به این حس هایی که به یک باره بر سرت هجوم می اورند

چه می شود گفت به این اشک هایی که غیر منتظره سرازیر می شوند

چه می شود گفت به این بغض ها 

به این شادی های گاه و بی گاه که دلیلش را نمی دانی 

به این لحظه ها که هم دوستشان داری و هم عذابت می دهند 

چه می شود گفت .... چه می توان کرد خدا؟

می توان جلوی این همه احساس را گرفت وقتی خودت عامل همیشان بودی ؟

میشود به اینها همه بی توجه بود ؟؟؟

|پ.ن : دلم می خواست ننویسم فکر نکنم هی با احساساتم اوج نگیرم و دیوانه نشوم 

هی به خودم گفتم بگذار همه را برای تابستان فعلا به درست فکر کن 

چه می شود کرد وقتی به یکباره میان درس خواندنت این همه احساس برتو هجوم می اورد 

+ چه می شود کرد با حس هایی که یادگاری توست ؟ ^_^